ฉันเกิดที่คลองบางกอกน้อย ซึ่งอยู่ใกล้แม่น้ำเจ้าพระยา แม่ของฉันเป็นคนบ้านใผ่ ขอนแก่น พ่อของฉันเป็นคนบ้านเขวา จ.มหาสารคาม พ่อของฉันรับราชการอยู่ที่กรมทางหลวงกรุงเทพ ต่อมาแม่ของฉันก็สอบบรรจุได้ก็ทำงานด้วยกัน เมื่อสองคนได้แต่งงานกันที่บ้านใผ่ ก็กลับไปเมืองบางกอก
พอแม่ของฉันรู้ว่า แพ้ท้องลูกคนโต คือ สุขศรี แฝงสีคำ
แม่เล่าว่า ฟังข่าวว่า คนสำคัญเกิดวันนั้น เป็นวันที่แม่มีอาการแพ้ท้อง
ระหว่างนั้น แม่ เป็นครูสอนโรงเรียนอนุบาล ที่ใกล้สถานีใหญ่หัวลำโพง
พอรู้ว่าแพ้ท้องก็เลยลาออก แม่เล่าว่า ได้ฝันเห็นคุณย่า อุ้มเด็กมาส่ง พอแม่รับเอาแล้ว คุณย่าก็หายลับไปกับตา
พอสดุ้งตัวตื่นขึ้น คลำหาเด็กคนนั้นใหญ่ พอได้สติก็คลำท้องตัวเอง ก็รู้ว่าน้องคนที่ตายไปแล้วคงกลับมาเกิดด้วยแน่ๆ
หลังจากลาออกงานแล้ว แม่ก็เริ่มไปรับของมาขาย ซื้อถูกขายแพง บางวันต้มถั่วขายได้กำไรพอควร ตอนหลังพ่อบอกว่า
แม่เก่งเลข ไปสมัครสอบเข้ารับราชการกรมทางหลวงเป็นเสมียน
แม่เล่าว่า ลูกคนโต เกิดอยู่ติดกับแม่น้ำ แม่ว่าจำเป็นต้องโยนรก*เยื่อห่อหุ้มตัวเด็กในครรภ์ของมารดา* ลงในคลองบางกอกน้อย
แม่บอกว่า *รก*ลอยดิ๊งๆๆๆ ทวนแม่น้ำขึ้นไปเรื่อยๆ มิน่าชีวิตของลูกสาวคนโตถึงไปตกไกลไปตามพรมลิขิต
ต่อมาคนทางบ้านใผ่มาเยี่ยมเลยเอาฉันกลับบ้านใผ่ ไปเรียนอนุบาล ที่โรงเรียนกรุณาศึกษา พอชั้นประถม ก็ได้ไปเรียน
โรงเรียนผดุงนารี จนจบ ม 6 ก็เข้า เมืองบางอก เมืองหลวงของไทย
Friday, September 14, 2007
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
1 comment:
Post a Comment